Τοξωτό γεφύρι της Αρτοτίβας

Όλα τα γεφύρια του Ευήνου και των παραποτάμων του, ειδικά τα πέτρινα φεφύρια, αποτελούν μοναδική κληρονομιά που γεφυρώνει το χθες με το σήμερα. Τα περισσότερα από τα γεφύρια αυτά είναι μονότοξα και είναι κτισμένα σε επιλεγμένα σημεία όπου η κοίτη των ποταμών είναι στενή. Είναι κτισμένα από έμπειρους τεχνίτες και στέκονται υπερήφανα εδώ και πολλά χρόνια σχεδόν παρατημένα στη βαθιά σκιά των νέων οδικών αξόνων.

Το γεφύρι της Αρτοτίβας κατασκευάστηκε ή ανακατασκευάστηκε κατά την Α΄ Ενετοκρατία 1407-1499 σε σχήμα τοξωτό και είναι λιθόκτιστο με ασβεστοκονίαμα. Βρίσκεται σε μοναδική θέση στο στενότερο σημείο του ποταμού Ευήνου λίγο πριν συναντήσει τον παραπόταμό του Κότσαλο.

Έχει άνοιγμα 22,35 μ., πλάτος 2,4 μ. και πάχος 1μ.

Το οδόστρωμα από τα δύο άκρα της γέφυρας ώς την κορυφή προχωρεί με κεκλιμένα πλατύσκαλα. Η τελική επίστρωση γίνεται με καλντερίμι επιμελώς κατασκευασμένο. Συνέδεε τη Δυτική Αιτωλία με την ορεινή Ναυπακτία και Ευρυτανία μέχρι τη δεκαετία του 1950, οπότε κατασκευάσθηκε ο νέος δρόμος Θέρμου-Πλατάνου.

Ιστορικά δεδομένα: Το γεφύρι της Αρτοτίβας έχει την ιστορία του. Ένα απ΄ τα ιστορικά δεδομένα της περί το 1821 περιόδου, προσέδωσε στο γεφύρι ιδιαίτερη σημασία, αφού στο γεφύρι αυτό έγινε η επίσημη καταγραφή των Ενδόξων Εξοδιτών του Μεσολογγιού. Στις 11-12 Απριλίου του 1825, μετά την Έξοδο, οι επιζήσαντες αγωνιστές πορεύτηκαν προς τη Δερβέκιστα (Ανάληψη), όπου υπήρχε το στρατόπεδο του Καραϊσκάκη. Δυστυχώς όμως γι αυτούς, ο με βεβαρημένη υγεία και πυρέσσων Καραϊσκάκης είχε αποσυρθεί στον Πλάτανο. Στον Πλάτανο έμαθε τα κακά μαντάτα κι έδωσε εντολή στους άνδρες του, να πάνε στο γεφύρι της Αρτοτίβας, να καταμετρήσουν τους επιζήσαντες και να τους προσφέρουν βοήθεια, τρόφιμα και προστασία.